Terk edilmekten, yalnız bırakılmaktan duyulan korkunun sembolüdür. Genellikle çocukluk çağlarında ailesi veya ebeveynlerinden birisi tarafından terk edilmiş çocukların yetişkinliklerinde de sevdikleri insanların kendilerini bırakmalarından duydukları kaygıyı dile getirir. Zindan, zayıf duyguların, kişiyi içten içe yiyen kuruntuların ve saplantı haline getirilen düşüncelerin işaretidir.