İhlas Haber Ajansı (İHA) Saimbeyli muhabirlerinin sahadan aktardığı bilgilere göre, Adana’nın Saimbeyli ilçesinde bulunan bin 200 rakımlı Obruk mevkisinde üzüm hasadının ardından kış hazırlıkları kapsamında pekmez mesaisi hız kazandı. Yaklaşık 300 kilo üzümün odun ateşinde ve meşe külü kullanılarak saatlerce kaynatıldığı geleneksel üretim sürecinde, 50 ila 60 kilo pekmez elde edilmesi hedefleniyor.

Bağ bozumuyla birlikte toplanan üzümler yıkanıp çuvallarda ezilerek şırası çıkarıldıktan sonra kazanlara aktarılıyor. Meşe külüyle hazırlanan üzüm suyu, odun ateşinde uzun saatler boyunca kaynatılarak pekmeze dönüştürülüyor.

Yöre Kültüründe Pekmez Köpüğü Geleneği

Saatler süren kaynatma işlemi sırasında pekmezin üzerinde oluşan köpük, üretimin en keyifli anlarından birini oluşturuyor. Dut ve asma yapraklarını kaşık gibi kullanan aile bireyleri, sıcak pekmez köpüğünü bu yapraklarla tüketerek yöre kültürünü yaşatmaya devam ediyor.

Üretimin üzüm miktarına göre yaklaşık 12 saat sürdüğünü belirten Huriye Yıldızhan, bu yıl 300 kilo üzüm topladıklarını ve yaklaşık 50-60 kilo pekmez elde etmeyi beklediklerini ifade etti. Pekmez yapımının oldukça meşakkatli bir süreç olduğunu anlatan Yıldızhan, ata dede usulü olarak meşe külü kullandıklarını, bu sayede pekmezin aromasının daha güzel olduğunu ve ürünün kilogram fiyatının bu yıl yaklaşık 500 Türk Lirası olduğunu kaydetti.

İmece Usulüyle Sürdürülen Aile Geleneği

Aileden kalma bağlarında her yıl pekmez ürettiklerini belirten Naci Yıldızhan ise bu zahmetli süreci ailece bir araya geldikleri bir geleneğe dönüştürdüklerini söyledi. Pekmezin enerji verdiğini ve eskiden dağda çalışanlar ile hayvan otlatanlar için önemli bir besin kaynağı olduğunu vurgulayan Yıldızhan, ürünün özellikle kış aylarında tüketildiğini dile getirdi. Bölge sakinlerinden Ahmet Kaytancı da pekmez yapımı tamamlandıktan sonra dut ve asma yapraklarından yapılan kaşıklarla köpük yemenin yörede önemli bir gelenek olduğunu belirtti.

Uzman Görüşü / Editör Yorumu

Geleneksel pekmez üretimi, Anadolu'nun köklü tarımsal mirasları arasında yer almaktadır. Üzüm şırasının meşe külü ile kestirilmesi ve odun ateşinde uzun süre kaynatılması, ürüne hem özgün bir lezzet katmakta hem de raf ömrünü uzatmaktadır. Bu tür kırsal üretim faaliyetleri, yerel ekonomiyi desteklemenin yanı sıra somut olmayan kültürel mirasın gelecek nesillere aktarılmasında kritik bir rol oynamaktadır.